Showing posts with label ডাক্তৰ. Show all posts
Showing posts with label ডাক্তৰ. Show all posts

Monday, 4 December 2017

ৰূপক ৰূপহী

ৰূপক বজাৰলৈ বুলি ওলাইছে! তেনেতে তাৰ ভন্টি ৰূপহীয়ে মাত লগালে, ঐ দাদা, ক'লৈ যাও?
-- বজাৰ যাম, কিয় সুধিলি?
-- উভতি আহোঁতে মোলৈ এখন গল্পৰ কিতাপ আনিবি।
-- ঠিক আছে আনিম, টকা দে!
-- টকা দে মানে? তোৰ টকা দি কিনি আনিবি, পাছত দি দিম।
-- বুজিলো! তই কিমান দিবি জনা আছে। বাকীৰ বহীততো কম টকা জমা হোৱা নাই।
উত্তৰ শুনি ৰূপহীয়ে খং কৰি গুচি গ'ল। ৰূপকে ভাবিলে, কোনোমতে ৰক্ষা! অন্ততঃ দুই-তিনিশ টকা বাচিল। সদায় কিতাপ আনি দিওঁ, কিন্তু এপইচা ও নিদিয়ে।
ৰাতি ৯ টা বজাত ৰূপক ঘৰলৈ আহিল। বজাৰৰ পৰা অহাৰ লগে-লগে সদায় তাৰ একমাত্ৰ ভন্টি ৰূপহীয়ে পানীৰ ঘটি লৈ দৌৰি আহে, কিন্তু আজি তাই নাহিল। ৰূপকে চিঞৰি চিঞৰি মাতিলে, তথাপিও তাইৰ কোনো খবৰ নাই। অৱশেষত সি তাৰ ৫ বছৰীয়া ভতিজাটোক ক'লে, বাবু যোৱাচোন আন্টিক মাতি লৈ আহা।
সি ক'লে, মই নোৱালিম, নিদে গৈ মাতি লৈ আহা।
ৰূপকে ভোৰভোৰালে "অত্তেৰী... সাংঘাতিক কথা হৈ গ'ল দেখোন। চাবা বাবু আজি তোমাৰ আন্টিক বহুত মাৰিম।"
এইবাৰ সি বহুত আনন্দিত হৈ চিঞৰিছে, আন্টি.......! আন্তুলে আদি তোমাক বহুত মাল দিব। মাতি আতে তোমাক।
ৰূপহী সোমাই আহিল। ৰূপহী অহা দেখি তাইক মাৰ দিবলৈ প্ৰিপেয়াৰেচন লবলৈ আৰম্ভ কৰিলে ৰূপকৰ ৫ বছৰীয়া ভতিজাটোৱে।
সি তাৰ ভন্টিক ক'লে, কি ৰে... আজি পানী লৈ নাহিলি?
ৰূপহীয়ে কান্দো কান্দো সুৰেৰে ক'লে, এহহহহ! মই তোৰ বিচনা পাৰি দিওঁ, ৰুম চাফা কৰি দিওঁ, কাপোৰ ধুই দিওঁ! আৰু মই কিতাপ আনিব ক'লে আনি নিদিয়! এতিয়া আকৌ পানী কিয় বিচাৰিছ?
ৰূপকে বেগটোৰ পৰা দুখন চকমকিয়া গল্পৰ কিতাপ ওলালে। গল্পৰ কিতাপ দেখি ৰূপহীয়ে এনেকৈ হাঁহিলে যে ৰূপকে ভন্টিৰ হাঁহি দেখি একমুহূৰ্তৰ কাৰণে গোটেই পৃথিৱীখনৰ কথা পাহৰি গ'ল, তাৰ দুচকুৱেদি আনন্দৰ চকুপানী ওলাই আহিল। এনেকুৱা হাঁহিৰ কাৰণে সি যেন সীমান্তৰ যুদ্ধত যাবলৈ সাজু। কিতাপ হাতত লৈ ৰূপহীয়ে ক'লে, পানী গৰম কৰি থৈছোঁ, ৰ' লৈ আহিছোঁ।
তাই গুচি যোৱাৰ পিছত ভতিজাই সুধিলে, আন্তুল, তুমি আন্তিক নামালিলা কিয়? তুমি ধলিলেইতো মই মাল আলম্ভ কলি দিলো হয়। ৰূপক হাঁহি হাঁহি বিচনাৰ ওপৰত শুই পৰিল! ইফালে সৰু ভতিজাটোৱে তাৰ পিঠিত বহি মনৰ তৃপ্তি মিটাই ধুমদাম ঔ কিল দিছে।
.
জীৱন সুন্দৰ। বহুত বেছি সুন্দৰ। বিশেষকৈ যাৰ ঘৰত ৰূপহীৰ দৰে ভন্টি আৰু ৰূপকৰ দৰে দাদা আছে।
.
By: ছাবিৰ লাভলী আহমেদ

Saturday, 1 November 2014

ডাক্তৰ

By: AbDüs SaLam AhMeð

এদিন ৰাতিপুৱা এজন ডাক্তৰৰ ওচৰত এটা ৰোগী ককালৰ বিষ লৈ আহিছিল .......
চিকিৎসা কৰি থকা অৱস্থাত ডাক্তৰ এ ৰোগীক সুধিলে কি হৈছিল বাৰু তোমাৰ ......
ৰোগী - ছাৰ মই এটা নাইট ক্লাৱত কাম কৰো । আজি ৰাতিপুৱা সোনকালে ঘৰ পাই দেখিলো মোৰ ৰোমত যেন কোনোবা আছিল মোৰ পত্নীৰ সতে....
খিৰিকীটো খোলা আছিল সেয়ে মই মনে মনে খিৰিকীদি সোমাই ৰোমত কাকো নাপালো ..
খিৰিকী দি তললৈ চাওঁতে দেখা পালো এজন মানুহ সেইফালেদি খৰধৰকৈ কাপোৰ পিন্ধি গৈ আছিল ....
মোৰ সন্দেহ হোৱাত মই ফ্ৰিজখন তাৰ গাত দলিয়াই দিলো সেয়ে ককালত বিষ হল......॥॥


2য় ৰোগী এজন আহিল ইয়াৰ পিছতে ...
দেখাত তেখেতক গাড়ীয়ে খুন্দিওৱা যেন লাগিছিল ...
ডাক্তৰে সুধিলে তোমাৰ আগত আহা ৰোগীৰ অৱস্থা বহুত বেয়া আছিল কিন্তু তোমাৰ অৱস্থা তাতোকৈ বেয়া দেখোন ...
কি হৈছিল বাৰু ....
ৰোগীয়ে কলে যে- মোৰ বহুত দিন কোনো চাকৰি নাছিল ।
আজি নতুন চাকৰিত যোগ দিয়াৰ প্ৰথম দিন আছিল ....ৰাতি এলাৰ্ম দিবলে পাহৰিছিলো আৰু দেৰিকৈ সাৰ পালো.......সেয়ে অফিচলৈ ওলাই থাকোতেই কাপোৰ পিন্ধি পিন্ধিয়ে গৈ আছিলো....কিন্তু কোনোবাই মোৰ গাত ফ্ৰিজ দলিয়াই দিলে ......সেয়ে মোৰ এই অৱস্থা হল ॥

৩য় ৰোগী এজন আহিল ইয়াৰ পিছত.....
তাৰ অৱস্থা আৰু বেয়া আছিল ....
ডাক্তৰ-ইছ.......তোমাৰ কি হল পিছে ...?
ৰোগী - মই এটা ফ্ৰিজত বহি আছিলো .....কোনোবা গাধই ফ্ৰিজটো তিনি মহলাৰ ওপৰৰ পৰা পেলাই দিলে ......

বোজি পোৱা সকলে লাইক কমেন্ট দিব ....॥