Tuesday, 13 May 2014

পতি-পত্নী

by: Dibakor Borah

এবাৰ এজনী খুলালী নিজৰ ভিনিহিয়েকৰ সৈতে ৰেলত গৈ আছিল। ৰাতি তাই বহু দেৰিলৈকে ভিনিহিয়েকক নিজৰ কাহিনী শুনাই আছিল।

অকস্মাতে ভিনিহিয়েকে তাইক সুধিলেঃ

“আহা আজিৰ ৰাতিটো আমি দুয়োজনে “পতি-পত্নীৰ” দৰে কটাও.. কেনেকূৱা হ’ৱ বাৰু ?”


তেতিয়া খুলালীয়েকে লাজ লাজ ভাৱে ক’লেঃ

“উম..., যেনেকৈ আপোনাৰ ইচ্চা”













ভিনিহিয়েকঃ “ঠিক আছে, তেতিয়া হ’লে তোমাৰ মুখৰ বক-বকনী বন্ধ কৰা আৰু মোক শুবলৈ দিয়া।”

No comments:

Post a comment