Saturday, 29 June 2013

অসমীয়া কৌতুক: গেন্ধেলাৰ ল’ৰাটো

১৮ + Assamese Joke

গেন্ধেলাৰ ল'ৰাটো মানে ছেদেলা হঠাৎ অসুস্থ হ'ল। ১২ বছৰীয়া ল'ৰাটোয়ে পিছে টেবলেট খাবই নিবিচাৰে। সমস্যা সমাধানৰ উদ্দেশ্যে গেন্ধেলা আৰু গেন্ধেলীয়ে মিলি ছদেলাক ডাঃ অপুৰ চেম্বাৰলৈ নি সমাধান বিচাৰিলে।

ডাঃ অপুই গেন্ধেলীক আঁতৰলৈ মাতি নি কাণে কাণে কিবা এটা ক'লে …. তিনিও ঘৰলৈ উভতিল।

ঘৰলৈ আহি গেন্ধেলীয়ে ডঃ অপুৰ সিদ্ধান্ত মতে
সিজা কণীৰ ভিতৰত টেবলেট সোমাই দি ছেদেলাক খাবলৈ দিলে…
কিছুপৰ পিছত গেন্ধেলীয়ে ল'ৰাটোক সুধিলে…
বাবা, কণীটো খালা নে ?
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.
.
ছেদেলা: হয় আই, খালো
কণীটোৰ ভিতৰত গুটি এটা আছিলে সেইটো পেলাই দিলোঁ।
ইচ কিযে ভেজালৰ দিন চলিছে কণীতো গুটি, এনেই মানুহ বোৰক বেমাৰে পায়নে?…

By Joy Chakraborty

মালিংগা আৰু অপু

মালি চে পাংগা
-------------
মালি গ’ল মুম্বাই ৷ লগত দত্তকাই আৰু অপু ৷
টেক্সি এখন ভাড়া কৰি দিনটো মুম্বাই ফুৰিলে ৷
টেক্সিৱালাই কুতুব মিনাৰ, লাল কিল্লা, তাজ মহল, শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ, হাৱা মহল সকলো দেখুৱালে ৷
মালিহঁতেও গম পাইছে টেক্সিৱালাই ঠগিছে ৷ ক’ত বাৰু মুম্বাইত সেইবোৰ আছে ??
পেটে পেটে তামাম খং উঠি আছে ৷

যি নহওক শেষত আহি হোটেলত নমালে ৷
ভাড়া ৯৯৯ টকা হ’ল ৷
দত্তকাইৰ মতে ৯৯৯ টকা দি বাটাৰ পৰা জোতা কিনা হ’লেই ভাল আছিল ৷

অপুৱে ১০০০ টকাৰ নোট এখন দিলে ৷
টেক্সিৱালাই ক’লে, ‘‘ছুট্টা নেহি হ্যায় ভাউ ৷’’
লগে লগে অপুৱে ক’লে, ‘‘এইটো ক্যা বাত হুৱা বাউ ? লাগিবই ১ টকা ৷’’
টেক্সিৱালাই ক’লে, ‘‘কাহা চে দু , নেহি হ্যায় ৷’’
অপু, ‘‘মই নাজানো ৷ লাগিবই ১ টকা ৷’’
টেক্সিৱালাই ক’লে, ‘‘ঠিক হ্যায় ৷ কৰীনা পচন্ড হ্যায় ? ইয়ে দেখো ১ ৰুপীয়া মে ভিডিও ৷’’
মোবাইলত ১ টকাৰ ভিডিও দেখুৱালে ৷

মালিৰ খং উঠি গ’ল ৷ মনতে ভাবিলে,‘‘দিনটো ঠগিলি ৷ এতিয়া এইবোৰ ?? ৰ !!!’’
মালি, ‘‘ভায়া চাহাব ইয়ে ল’ হামাৰ 16 GBকা মেমৰী কাৰ্ড ৷ ২০০০ ভিডিও দেখ লো ঔৰ ২০০০ ৰুপীয়া নিকালো ৷’’

কৃষ্ণ !!

By Pratibhu Dutta

ভূদা, কলিতা, মমো আৰু মটৰ গুটি

ভূ দা আৰু কলিতাই ম’মো ঘৰত বহি হাফ প্লেট VEG মমো কিনি শ্বেয়াৰ কৰি খাই আছিল|

কলিতা: ম‍ই ছোৱালীবোৰক আজিলৈকে বুজি নাপালোঁ ভূ দা

ভূ দা: কিয়? ম‍ই তো আজিলৈকে কেইবা জনীকো বুজি পালোঁ দেখোন?

কলিতা: হেই, আপোনাৰ কথা বেলেগ... আপুনি তো খিলাড়ী মানুহ....

ভূ দা: কেছ টো নো কি হ’ল কোৱা চোন?

কলিতা: হা ৰে, সেইদিনা ৰাতি ম‍ই নতুনকৈ চিনাকি হোৱা সেই যে... সন্দিকৈ কলেজৰ থাৰ্ড ইয়েৰত পঢ়ি থকা আপীজনীৰ লগত চাটিং কৰি আছিলোঁ|

ভূ দা: তাৰ পিছত?

কলিতা: আৰু কি? ৰোমাঞ্চ তুংগত আছিল, ময়ো এটা চায়েৰী দি দিলোঁ, মালিয়ে লিখা চায়েৰী...

ভূ দা: কোনটো চায়েৰী? তাৰ চায়েৰী বোৰ কিন্তু মোৰ বিৰাটেই ভাল লাগে জানা?

কলিতা: চায়েৰীটো আছিল-

"সেই মটৰ গুটিটো‍ও চাগে কিমান লাকী জানা নে সোণজনী
যি টো মটৰগুটি ৰাতিপুৱা ওলাই অহাৰ পাছত তুমি ফ্লাছ কৰি দিলা...
কাৰণ
কাৰণ
এবাৰ হ’লেও তো মটৰগুটিটোৱে তোমাৰ ওঁঠৰ চুম্বন লাভ কৰিছিল... !"

তাৰ পিছত সন্দিকৈৰ আপীটোৱে মোক ডাইৰেক্ট ব্ল’ক কৰি দিলে!

ভূ দা: বাকীখিনি মমো তুমিয়েই খোৱা, ম‍ই মালিক ফোন লগাই এখন চায়েৰীৰ কিতাপ উলিয়াবলৈ কওঁ... !

কলিতা: VEG MOMOত মটৰগুটি নাথাকে নি বাউ?

by Changmai.

Jokes from ASSAM

Dilemma: Assamese Joke

ডীপা আৰু বৰ্ণিয়ে কথা পাতি আছে
ডীপা: জানা, ম‍ই নহয়, কফি খালে ৰাতি শুব নোৱাৰোঁ, টোপনি নাহে|
বৰ্ণি: ইচ ইচ, মোৰো তেনে এটা প্ৰবলেম আছে জানা? ম‍ই নহয়, টোপনি গ’লে কফি খাব নোৱাৰোঁ! ইমান যে দিগদাৰী হয়...

Jokes from Assam 

Assamese Shayeri

চেংমাইৰ শনিবৰীয়া বিশেষ ফ্ল’প শ্বায়েৰী:

মোৰ সপোনত
ৱাহ ৱাহ...

মোৰ সপোনত...
চুভান আল্লা

মোৰ সপোনত
কালি নিশা...

ৱাহ ভাই ৱাহ

মোৰ সপোনত
কালি নিশা...
আহিল এজনী পৰী

উম্মাহ... ৱাহ ৱা

মোৰ সপোনত
কালি নিশা...
আহিল এজনী পৰী

কুৱেশ্যন নাম্বাৰ ১,২,৩ আৰ কম্পালছ’ৰী....

Assamese Shayeri. 

Thursday, 6 June 2013

অসমীয়া কৌতুক: সমস্যা

সমস্যা#

অতিপাত হেণ্ডচাম হোৱাটো‍ও এটা দুৰ্ঘোৰ অপৰাধ|
সঁচা কথা কৈছোঁ|
বেছি হেণ্ডচাম হ’লে নিজৰ মুখখনকেই থেতেলিয়াই অলপ বেঁকা কৰি ল’ব লাগে| নহ’লে ধেৰ সমস্যা| এই ধৰকচোন: -

১/ বাকী মতাবোৰে হিংসা কৰে, ভাবে- "এইটো ইমান হেণ্ডচাম, আৰু মোৰ পেটডালেই ইমান ডাঙৰ যে গাড়ী চলাওঁতেই উশাহ বন্ধ হৈ যায়"

২/ ছোৱালীবোৰে ফেচবুকত বা বাস্তৱ জীৱনত দেখি ভাবে- "এই ল’ৰাটো ইমান তুষাৰ/ অতিপাত/ ভীষণ হেণ্ডচাম, নিশ্চয়েই ইয়াৰ ১০-১৫ জনীমান গাৰ্লফ্ৰেণ্ড থাকিব‍ই| সেইকাৰণে ম‍ই চেষ্টা নকৰাই ভাল|"

এই সমস্যাটোৰ কাৰণেইতো পেটুৱা পেটুৱা মানুহৰ বিয়া হৈ গৈছে আৰু আমি হেণ্ডচামসোপা যেনে নয়ন. মনাই, শেখৰ. জ্ঞান, চেংমাই, মেৰীলিন, অপু, দীপাংকৰ, শশাংক, ভাচকৰ, কৌ-চিক, কল্লোল, গিতু আৰু কেইবাটাও অবাইচ সুপুৰুষ এতিয়ালৈকে বৰলা হৈ আছোঁ!

by Changmai

ভগৱানৰ নাম

খোৱা বোৱাৰ আগতে আপোনাৰ ঘৰত ভগৱানৰ নাম লয় নে.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.লঁও লঁও
হে ভগৱান আজিও একে সোপাকে খাব লাগিব ৷

by Bhaskor Barukial

ভিক্ষাৰী আৰু গাখীৰ

ভিক্ষাৰীঃ মাইনা পানী আছে নেকি দিয়া
মাইনাঃ গাখীৰ পানী খাব ?
ভিক্ষাৰীঃ বাহ দিয়া দিয়া

গাখীৰ পানী খাই উঠি...
ভিক্ষাৰীঃ  বাহ! ভাল ছোৱালী দেই ...

মাইনাঃ দেইতাই পইতাচোৰা পৰিল বুলি পেলাবলৈ কৈছিল
্কিন্তু মায়ে ক’লে-  কালু আহিলে দি দিবলে|  আপুনি
আগতে আহিলে , কালুয়ে নাপায়  এতিয়া

ভিক্ষাৰীঃ ও ক     ঔউক ......ওক

by Kausik Hazarika


অসমীয়া কৌতুক: কামকৰা বাই

ঘৰৰ মালিকনীক মন মাৰি থকা দেখি ঘৰৰ কামকৰা বাইজনীয়ে সুধিলে -

বাই :- বাইদেউ, আপুনি আজি কিয় ইমান মনমাৰি আছে ?

মালিকনী :- কি কবি, মই আজিহে গ'ম পালো, তোৰ মালিকৰ অ'ফিচৰ কোনোবা ছোৱালীৰ

লগত লিলিমাই আছে । মই আৰু জীয়াই থকাৰ একো লাভ নাই বুজিলি ......।

বাই :- কি..ই..ই, এইটো কেতিয়াও হ'ব নোৱাৰে । মালিক কেতিয়াও ইমান নিষ্ঠুৰ হ'ব নোৱাৰে ।

মালিকে মোক কেতিয়াও ধৌকা দিব নোৱাৰে .......। (শেষ )

-- পালে গ'ম?
 যদি গাজাৰীত কোনোবা কামকৰা বাই আছে তেনেহ'লে সাৱধান ---


********** আপোনাৰ আজিৰ দিনতো বিন্দাছ হওঁক ***********

by Kandarpa Borthakur

Some Text Missing

১৪+
এক ল'ৰা আৰু এক ছোৱালীয়ে
.
.
.
.
.
.
গছৰ তলত কৰি আছে কিছিং
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
এতিয়া চর্ম টেস্ক মি্চিং

.
.
.
.
কাৰণ এতিয়াও এই কথা জানিবলৈ ৪ বছৰ স্মলিং

by Gitu Pan

* গৃহিনী আৰু পণ্ডিত *

গৃহিনী :- ঘৰখনৰ সুখ শান্তিৰ বাবে মই আৰু কি কৰিব লাগিব ।
.
.
.
.
.
.
পণ্ডিত :- এটা ব্রত ৰাখিব লাগিব ।
.
.
.
.
.
.
গৃহিনী :- কি ব্রত ।
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
পণ্ডিত :- " মৌন ব্রত " ।

By Kandarpa Borthakur

স্বামীৰ এক্সিডেন্ট: অসমীয়া কৌতুক

পুলিচঃ বাইদেউ... দৰ্জাখন খোলকচোন, আপোনাৰ স্বামীৰ এক্সিডেন্ট হৈছে; ট্ৰাকৰ তলত পৰি তেওঁ পাপড়ৰ দৰে চেপেটা হৈ গ’ল

ভদ্ৰ মহিলাঃ (ভিতৰৰ পৰাই) তেতিয়াহ’লে দৰ্জাখননো কিয় খুলিব লাগিছে, দৰ্জ্জাৰ তলৰ ফাঁকেৰেই সৰকাই দিয়ক... 

by Jnan Jyoti

মৌনব্ৰত বনাম বিবাহ: অসমীয়া কৌতুক

চেংমাইয়ে সাধু সৈন্নাসী জীৱন আৰম্ভ কৰিলে...আৰু বহু দিনৰ পিছত ঘৰলৈ উভতি অহা পথত আমাৰ গগৈ কোৱাইদেউক লগ পালে.....
দুয়ো সুখ-দুখৰ বহুত কথা পাতিলে..কথা মাজতে ছেংমাই্য়ে কলে____

চেংমাই--আমি বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি কথা নোকোৱাকৈ পাৰ কৰো ,আৰু আমি ইয়াকে "মৌনব্রত" বুলি কও।
গগৈ কোৱাইদৌ--আমাৰো অভিজ্ঞতা একেই ।পিছে আমি ইয়াক "বিবাহ" বুলি কও।।

by Gitu pan