Showing posts with label অসমীয়া কৌতুক. Show all posts
Showing posts with label অসমীয়া কৌতুক. Show all posts

Saturday, 17 December 2016

বিনামুলীয়া পৰামৰ্শ

নগেন দেৱালীৰ দিনা ৰাতি মালতীৰ লগত বন্ধু খগেনৰ ঘৰলৈ খানা খাবলৈ গল৷ ৰাতি বাৰটা মান বজাত ঘৰ আহি পাই দেখে দুৱাৰ খোলা আৰু গোটেই ঘৰ লন্ডভন্ড৷ চোৰ সোমাল৷ মালতীয়ে চিঞৰ বাখৰ লগালে পুলিচৰক খবৰ দিবলৈ৷ নগেনে বুলে ৰবাচোন, কিবা পালেহে নিব চোৰে৷ দাইনিং টেবুল খনৰ ওপৰত খাম এটা আৰু চিঠি এখন৷ নগেনে পঢ়িলে...

মহাশয়,
নমস্কাৰ গ্ৰহন কৰিব৷ আজি সুদিৰ্ঘ ১০ বছৰীয়া চোৰ জীৱনত শুদা হাতে উভতিব লগা হোৱাত অতি বিমৰ্ষ মনেৰে চিঠি খন লিখিব লগা হল৷ কেইটামান বিনামুলীয়া পৰামৰ্শ আপোনালৈ আগবঢ়ালো৷
১) ঘৰত কমেও দহ হাজাৰ মান টকা নগধ ৰাখিব৷ ঘপহকৈ কিবা বিপদত কামত আহিব৷ ৰাতিখন কত বেংক খুলা পাব৷
২) টিভি টো হলাবৰ হল৷ ইমান গধূৰ লৰচৰেই কৰিব নোৱাৰিলো৷ আজি কালি পাতল চেপেটা টিভি পাই৷
৩) পনী খাইছে কলহত থৈ পিচে ভাত খাইছে প্লাষ্টিকৰ প্লেটত৷ কাঁহৰ কাঁহি ব্যৱহাৰ কৰিব৷ স্বাস্থ্যৰ বাবেও ভাল আৰু বেচিলে বজাৰত দামো পোৱা যায়৷
৪) বহুত চেষ্টাৰে আলমাৰীটো খুলিলো কিন্তু থবলৈ যদি বস্তুয়ে নাই সেইটো জেগা বন্দি কৰি টৰঙাই থোৱাৰ কি প্ৰয়োজন?
৫) মানুহজনীক দুই এপদ আছল সোনৰ গহনাও দিব৷ বিপদত কামতো আহিব৷
৬) আপোনাৰ ধুনীয়া মানুহ জনীৰ যিহে Old fashioned কাপোৰ, মোৰ জনীয়ে সেইবোৰ কেতিয়াও নিপিন্ধে৷ খামটোত টকা এহেজাৰ থৈ গৈছো৷ মানুহজনীক ধুনীয়া গুলপীয়া শাৰী এখন কিনি দিব৷ আপুনি নাচায় নাই অন্তত আমি বুৰেই চাই শান্তি পাম৷
দেৱালীৰ শুভেচ্ছাৰে....... শ্ৰী মান চোৰ৷
...........  নগেন বেহুচ  ...........৷

Thursday, 1 December 2016

কিযে তোমাৰ সংগ প্ৰিয়ে ………

By: নিকুঞ্জ কাশ্যপ
নিউ দিল্লী ৰেল'ৱে ষ্টেচন  । গুৱাহাটি আভিমুখি উজনিমুৱা ৰেলখনত উঠিলোঁ । নিজৰ চিটতো বিচাৰি লৈ বহিচো । দীঘলিয়া উকি এটা মাৰি ট্ৰেইনখনে দিল্লী ষ্টেচন এৰিলে । ৰ'ব নোৱাৰা ফুৰ্তিত মিচিক কৈ হাঁহি এটা ওলাই আহিল ……কিমান দিনৰ পিছত যে ঘৰ গৈ আছো  ।
তেনেতে দুটা ট্ৰলি বেগ হাতত লেদিচ বেগ এটা লৈ সেমেনা-সেমেনীকৈ এজনী উৰ্বশী আহিল ।
- " আপুনি অসমৰ " (চিধাই মোকেই )

- " হে হে গামোচাখন দেখিয়েই ধৰিলোঁ  ।
মোৰ চিতটো কনফাৰ্ম হোৱা নাই তিনি নম্বৰ ৱেইটিঙতে আছো ।  আপুনিও গুৱাহাটি যাব ? "
মই বুজিলোঁ । উৰ্বশীয়ে বহিব বিচাৰিছে । মনতে মোৰ চিনেমা চিনেমা লগা  ভাৱনা অকমান আহিল মই যেন চেন্নাই এক্সপ্ৰেচৰ ছাহৰুখ খান  ,দিপীকাইহে আহি যেন মোক কৈছে । আয়ৈ দেহি ।
- অ বহা বহা । টি টি আহিলে কথা পাতি চাবা । এতিয়া বহি লোৱা ইয়াতেই । অসমৰে ছোৱালী ।
"বেগটো অকমান "
অ অ … বেগদুটা ধৰি মোৰ চিতৰ তলত সুমাই দিলোঁ | বাপ্পাঐ এক কুইন্টলমানৰ ট্ৰলি বেগ কি বা জানো ভৰাই আনিছিল ।
এবাৰ ভাবিছিলোঁ আজিকালি আকৌ ট্ৰেইনত হেনো উৰ্বশীৰ বেশ লৈ সহযাত্ৰী হৈ মোহিনী লগাই লুটপাত কৰি লৈ যায় ।  যিহে দিনকাল ।
হেই নহয় "আপোন ভালেই জগত ভাল" । আৰু তাতে অসমৰহে ছোৱালী । এইবিলাক ভাল বেয়া মনৰ ভিতৰত নিজে নিজে ভাবি আছিলোঁ । হ'লেও কথা-বতৰা খুব সাবধানে পাতিছো ।

 দিল্লীত পঢ়ে । মোতকৈ বেছি শিক্ষিতা । ঘৰ শিৱসাগৰত । দেউতাকৰ চাকৰি গুৱাহাটিত । ভায়েক টেটৰ মাষ্টৰ । টিকত কৰিছিলে এমাহ আগতে কনফাৰম নহ'ল । তৎকালটো কৰিছিলে তেওঁ নহ'ল ।  ইপিনে মাহীয়েকৰ বিয়া । সেইবাবে মৰসাহ কৰি ৱেইতিঙতে আহিছে তাকো অকলে  । নাম শতাব্দী ।
এক মিনিটো লগা নাছিল চাগে কথাখিনি কওঁতে ।  কথাবোৰ একেবাৰে শতাব্দী এক্সপ্ৰেচৰ দৰেই পট পট…। মই ভালকৈ ধ্যানসহকাৰে শুনা কাৰণেহে ধৰিব পাৰিছিলোঁ ।

- হ'ব এদযাষ্ট কৰিম দিয়া ।  যাব পাৰিবা দিয়া চিন্তা কৰিব নালাগে  । লাহেকৈ ক'লোঁ ।

 শতাব্দীয়ে পট পট কৈ গৈ থাকিল ঘৰৰ ,গাঁৱৰ ,হোষ্টেলৰ ,অমুক-তমুকৰ । মোৰো ভালেই লাগিল । বৰ খোলা মনৰ ছোৱালী আৰু যথেষ্ট সাহসী আৰু অভিজ্ঞ যেনো লাগিল । আৰু স্মৃতি শক্তিও সাংঘাতিক মোৰ লগত কথা পাতি পাতি ৱাতচএপটো চাতিং কৰি আছে
- " অসমৰে ল'ৰা এটা লগ পাইছো । তেওঁৰ চিটতে এদযাষ্ট কৰি বহিব দিছে । চিন্তা কৰিব নালাগে দে " ।
জানো কাক বা দি আছিল মেছেজটো । আৰু মোৰ সম্মুখতে মেছেজ টাইপিং লুকা চুৰিও নাই ।

"অই পেটলি " আগৰপিনে আৰু কিবাকিবি লিখিছিল ভালকৈ নাচালো ।

"আপোনাৰ অসুবিধা নহয়তু "। মেছেজটো লিখি থাকি মোৰপিনে চাই সুধিলে ।
 - নাই নাই একো নাই । মনে মনে হে বোলো কি অদ্ভুত ৰে এইজনী ।
কথাবতৰাবোৰো  শুনি শুনি একেবাৰে বহু পুৰণি বান্ধৱীৰ দৰেই হৈ পৰিলোঁ । সন্ধিয়া হ'ল । ট্ৰেইনতে ভাত পানী খাই ল'লোঁ । দিনত তাই বনাই অনা ৰুটি চব্জিকে খালোঁ । মোৰো এশ টকা এটা বাচিল ।
ভাত পানী খাই লাহে লাহে যাত্ৰীবোৰ শুব ধৰিছে । বেগৰ পৰা লেপটপটো উলিয়াই " অসমীয়া চিনেমা চোৱানে " ?
- ও চাওঁ মাজে মাজে ।
"জোন জ্বলে কঁপালত " লগাই দি লেপটপটো মোৰ হাতত দি দিলে ।
মোৰ অলপ মূৰটো বিষোৱা যেন লাগিছে  । অলমান শুই লওঁ । মোৰ বেগদুটাও  অলপমান চাবাদেই প্লিজ " ।
তাৰ পিছত ভৰিদুখন মোৰ পিনে দি শুই গ'ল । তাৰমানে তুমি এতিয়া চিনেমা চাই থাক মই শুই থাকোঁ ।
ৱাহ কি দিমাগ লগাইছে । দিল্লীত পঢ়া ছোৱালীটো । মোৰ চিত আৰু লেৱেল বেলেগৰ ।
  হ'ব দিয়া হে অসমৰে ছোৱালী । এইবুলি বহি বহি বেগ ৰখিয়া হৈ " জোন জ্বলে কঁপালত" চাব ধৰিলোঁ । তাৰ পিছত লাহে লাহে আৰম্ভ হ'ল নহয়  নাকৰ হোটোৰনী ।
কচমচে ছোৱালীয়ে নাক বজোৱা সেইদিনাই প্ৰথমবাৰ দেখিছিলোঁ । কি ঝেং ছোৱালী অ এইজনী ।
ভাবিছিলোঁ মাজতে এবাৰ শোৱাৰপৰা উঠি ক'ব চাগে  এতিয়া আপুনি অলপ শুই লওক ।
 পিছে ক'তা গোটেই ৰাতিটো নাক বজাই শুই থাকিল । আৰু মই লেপটপত "জোন জ্বলে কপালত",,"যৌৱনে আমনি কৰে "  চিনেমা চাই বেগ ৰখি ৰখি ৰাতি পুৱাই দিলোঁ ।
ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়েই  " মোৰ ইমান টোপনি আহিল গমকে নাপালো আপুনি গোটেই ৰাতি বহিয়ে থাকিল নে মোক জগাই দিব লাগিছিল " ।
হে হে তুমি কিন্তু টোপনিত নাক বহুত বজোৱাদেই । ফুলশয্যাৰ নিশা ভুলতো টোপনি নাযাবা দৰা ভয় খাই দৌৰ মাৰিব । ৰাতিৰ খঙতে এবাৰ এনেকৈ কৈ দিও বুলিয়ে ভাবিছিলোঁ । পিছে লাজ পাব বুলি নকলো ।

গুৱাহাটি পাওঁ পাওঁ । চুলি ফণিয়াই ,ক্ৰিম পাউদাৰ লগাই ল'লে লেদিচ পাৰফিউমো মাৰিলে । মোকো সুধিলে " ল'ব নেকি "?
মইয়ো নলওঁ বুলি নকলো । চাৰ্টতো ঘামত গোন্ধাই আছিল । ঠিকচে লেদিচ পাৰফিউমকে মাৰি দিলো বাপ্পেকে । অৱশেষত ৰাতিপুৱা ১০ টামান  বজাত গুৱাহাটি আহি পালোঁ । এক এক কুইন্টেলৰ বেগ দুটা নমাইও দিলোঁ ।
লগ পাই  ভাল লাগিল । আকৌ কেতিয়াবা লগ পোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে এইবুলি  ঘৰা ঘৰি হ'লোঁ ।  ল'ৰা এজনে শতাব্দীক নিব ৰৈ আছিল ।
" বয়ফ্ৰেইন্দ  এন্গেজমেন্ট হৈ গৈছে অহাবছৰ বিয়া "
চিনাকী কৰাই দিছিল ।
তাৰপিছত শেষ শব্দ দুটি ।  নমস্কাৰ । বিদায় ।
শতাব্দীৰ বয়ফ্ৰেইন্দৰ মুখলৈ চালোঁ । একেই শতাব্দী এক্সপ্ৰেচৰ দৰেই আৰু তাই নাক বজালেও ভয় খাই  পলোৱা জাতৰ নহয়  দেখিলেই গম পায় ।।

Friday, 25 November 2016

এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা

এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা----

এজন ৰজাই যদি কৰিবলগীয়া কামটো পাহৰি যায় তাক কি বুলি কোৱা হ'ব বাৰু
=কিং(King)কৰ্তব্যবিমূঢ়

আমেৰিকালৈ গৈ তাতে বগৰী কিনিলে সেই বগৰীক কি বুলি কোৱা হ'ব??
=ডলাৰ(Dollar) বগৰী

যিজন ব্যক্তিয়ে বেছিকৈ ঘুৰি নুফুৰে,ঘৰতেই থাকে। ফুৰাত ৰাপ নাই, তেওঁক কি বুলি কোৱা হয় =অফুৰন্ত

বেছি জনা লোক =জানোৱাৰ।

বিশেষ ভাবে অজ্ঞ ব্যক্তি =বিশেষজ্ঞ

কামৰ পৰা মূৰ তুলিব নোৱাৰা লোক = কামুক

কাম কৰি ভাল পোৱা লোক =কামাতুৰ

ভাত খাবৰ কাৰণে পেটটো কুটকুটাই থকা =ভাকুটকুত

ভাত খোৱা মানুহ =ভতুৱা

ঘূৰি ফুৰা মানুহ =ঘূৰনীয়া

পত্নী ৰ কথা মতে নচা পতি= নাচপতি

মূৰত চুলি নথকা লোক = মুকলিমূৰীয়া

দূৰলৈ উৰিব পৰা = দূৰন্ত

কাণৰ তলত মৰা চৰ = কাণতলীয়া চৰ

 খেলি থাকোতে মুখখন মেলি দিয়া কাৰ্য = খেলিমেলি

খিলখিলাই হাঁহি বেয়া পোৱা মানুহ =অখিল

ঘড়ী পিন্ধা মানুহ =ঘঁৰিয়াল,

নিপিন্ধা মানুহবোৰ= অঘড়ী

ৰ আৰু যা =ৰজা

চা চোন কৰি-চাকৰি

পতনৰ বাবে অঞ্জলি দিয়া =পতঞ্জলি

মূখ্য ব্যক্তি লগতে মন্ত্ৰী = মূখ্যমন্ত্ৰী

যি লংকাৰ নহয়-অলংকাৰ

গৰু গৰু নোগোন্ধাবলৈ যি লগোৱা হয়= অগৰু

যি সংসাৰত পতিৰ দম বেছি = দম্পতি ।

Monday, 21 November 2016

বিবাহ বাৰ্ষিকী


Source: ৰগৰ
নিজৰ দৰেই দুখীয়া ঘৰৰ ছোৱালীজনিক বিয়া কৰাই আনি ,

সি

আজি চহৰৰ ভাৰাঘৰত থকা প্ৰায় এবছৰেই হ'ল । ৰিক্সা চলাই দুবেলা দুসাজ খাই যেনে তেনে হ'লেও চলি আছে ।

অভাৱত চলিলেও পতি-পত্নীৰ মৰমে সকলো দুখ কষ্ট লাঘৱ কৰি দিছিল ।

গধূলি ঘৰত সোমোৱাৰ লগে লগে তাই গা ধুৱা ঘৰত তাৰ বাবে পানী গোটাই দিয়ে । অৱশ্যে মাজে মাজে ৰাতিপুৱা , সিও তাই গা ধুৱা পানী গোটাই নিদিয়া নহয় !!

কাৰেণ্ট নথকা ঘৰটোত , খোৱাৰ সময়ত বিচনীৰে বিচি দিয়াতো তাইৰ দৈনিক ৰুটিন । ভৱিষ্যত সজোৱাৰ গল্পৰে অদল বদল কৰি দুয়ো ৰাতিটো বিচনি মাৰি থাকে । গল্প কৰি কৰি কেতিয়া দুয়ো টোপনিত ঢলি পৰে গমেই নেপায় !!

,

ৰিক্সাত বহুতো ধনী দম্পতি উঠে । তেওঁলোকৰ মাজত আলোচনা হোৱা সকলো কথা বুজি নেপালেও সি , পাৰ্টী , গিফ্ট আদি কিছুমান কথা বুজি পায় ।

নিজৰ পত্নীক দামী শাৰী এখন গিফ্ট দিবলৈ তাৰো বৰ মন যায় । পিছে……

,

জমা টকা বুলি ক'বলৈ , মাটিৰ টেকেলিটোতে যি আছে ,আছে আৰু !!

,

অভাৱৰ সংসাৰ খনে , চাওঁতে চাওঁতে আজি এবছৰত ভৰি দিলে ।

ৰিক্সাখন লৈ ওলোৱাৰ আগতেই আজি সি , পত্নী পাকঘৰত থকা অৱস্হাতে মাটিৰ টেকেলিটো ভাঙি পেলালে । সৰ্বমুঠ ৪৮০ টকা ওলাল ।

ওলাই যোৱাৰ মুহুৰ্তত সি মাথোন এটা কথাই ক'লে = আজি অলপ দেৰি হ'ব দেই !!

,

দিনতো ৰিক্সা চলাই সি , ৮ বজাত বজাৰৰ এখন কাপোৰৰ দোকানত সোমাল । উদ্দেশ্য ,, মৰমৰ পত্নীৰ বাবে এখন শাৰী কিনা ।



কিন্তু



দোকানখনত হাজাৰৰ তলত কোনো শাৰীয়েই নাই !! অৱশেষত সি ফুটপাথৰ এখন দোকানত সোমাল আৰু পত্নীৰ পচন্দৰ ৰং আকাশী নীলাৰ এখন শাৰী কিনিলে । মূল্য ৪৫০ টকা ।

ভগবানক সি , এনেবোৰ দোকান থকাৰ বাবে ধন্যবাদ দিলে ।

বাকী থকা ৩০ টকাৰ লগত তাৰ দিনৰ ইনকমৰ ২০ টকা দি এপোৱা ব্ৰয়লাৰ মাংস লৈ সি ঘৰমুৱা হ'ল ।

বহুত দিনৰ পিছত পত্নীক কিবা এটা দিব পৰাৰ আনন্দত সি আত্মহাৰা হ'ল ।

,

মাংসকন সি নিজেই বনালে । খাই বৈ সি বিচনাত পৰি ৰাতি ১২ বজালৈ অপেক্ষা কৰি আছে । ১২ বজাৰ লগে লগে মানুহজনিক জগালে আৰু হাতত শাৰীখনৰ পেকেটটো তুলি দি

ক'লে = আজি আমাৰ প্ৰথম বিবাহ বাৰ্ষিকি । এবছৰৰ আগতে থিক আজিৰ দিনটোতেই তুমি মোৰ জীৱনলৈ আহিছিলা । তোমাৰ বাবে এটা সামান্য উপহাৰ !!

,

শাৰীখন বুকুত সাৱতি মানুহজনিৰ চকুৱেদি লোতক বাগৰি আহিল ।

,

তাৰপিছত

তাই উঠি গৈ শাৰীখন ট্ৰাংকত ভৰাই থলে আৰু তাৰপৰা কিবা এটা ওলিয়াই আনিলে । অলেখ চেষ্টা কৰিও তাই কি ওলিয়াইছে সি ধৰিব নোৱাৰিলে ।

,

ট্ৰাংকটো বন্ধ কৰি তাই , তাৰ হাতত এটা নতুন চোলা তুলি দিলে ।

আছৰিত হৈ সি সুধিলে = ইমান টকা তুমি ক'ত পালা ?

,

তাই ক'লে = চাৰিমাহ মানৰ আগৰ পৰা , প্ৰত্যেকসাজ বনোৱাৰ আগতেই এমুঠি কৈ চাউল ৰাখি গৈছিলো । পৰহি কাষৰ খূড়ীক বিক্ৰি কৰি পোৱা টকাৰে, কালিয়েই দিনত চোলাটো আনি থৈছিলো । মই কিবা বিবাহ বাৰ্ষিকী পাহৰিব পাৰো

নেকি ??

,

মুকবধিৰ হৈ সি চোলাটো লুটিয়াই পুতিয়াই চাই থাকিল ।

___ জানানে !! ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহবোৰে বিবাহ বাৰ্ষিকিত কেক কাটে ।

___ আমি বাৰু ক'ৰ পৰা কাটিম ?

___ ঘৰত মুড়ি আছেনে ?

___ আছে ।

___ অলপ মিঠাতেল দি মুড়ি লৈ আহা । লগতে পিয়াজ আৰু জলকীয়া এটাও লৈ আনিবা ।

___ থিক আছে ।

#

#

টিংৰ ফাকেৰে জোনৰ পোহৰ ৰুমটোলৈ সোমাই আহিছে । বিচনাত বহি দুয়োজনে মুড়ি খাই নিজৰ বিবাহ বাৰ্ষিকি পালন কৰিছে !!

,

সৰু সৰু উপহাৰ আৰু অফুৰন্ত মৰমৰ মাজতেই বাচি থাকক সৰু সৰু মানুহৰ জীৱন !!!!!

Saturday, 19 November 2016

অনিল নগৰ

Hahir Rahghra

ৰাতিপুৱা টিভিটো অন কৰিয়েই বৰুৱানীয়ে চিঞৰিলে , " হেৰা, মই আৰু এই ঠাইত নাথাকো, অনিল নগৰৰ ফালে মাটি কিনা।"

বাথৰূমৰ পৰাই বৰুৱা,"কিয় ? ইয়াত কি অসুবিধা পাইছা?"

বৰুৱানী : একো অসুবিধা পোৱা নাই কিন্তু মোক অনিল নগৰত ঘৰ লাগে ।


বৰুৱা : কিন্তু তাত চোন অলপ বৰষুণ দিলেই বানপানী হয়।

বৰুৱানী : হওঁক।

বৰুৱা : নতুনকৈ মাটি কিনিবলৈ পইচা ক'ত?

বৰুৱানী : মই নাজানোঁ পইচা ক'ত? লাগিলে এই ঘৰ মাটি বিক্ৰী কৰা ।

বৰুৱা : কিন্তু কিনিব কোনে ? নতুন পইচা পুৰণি পইচাক লৈ সকলো ব্যস্ত । বিক্ৰী কৰি পোৱা টকা সলাবলৈ কিমান অসুবিধা হ'ব ভাবি চাইছানে?

বৰুৱানী : মই সেইবোৰ একো নাজানোঁ । অনিল নগৰত ঘৰ লাগে বচ্।

বৰুৱা : কিন্তু আজি হঠাতে নবীন নগৰৰ প্ৰেমত পৰিলা যে কিয় ?

বৰুৱানী : তুমি নিউজ চালেহে বুজিবা, অনিল নগৰত লাখ লাখ টকা ওলাইছে আজি ।

বৰুৱা : তাৰমানে তোমাক সেই টকা লাগে । তুমি মাটি কিনি তাত ঘৰ বনোৱালৈ তোমাৰ বাবে তাত কোনোবাই টকা পেলাই থব নেকি ?

বৰুৱানী : তুমিও যে আৰু !! তাত পৰি থকা টকা নালাগে মোক । কিন্তু চোৱাচোন বানপানীয়ে হওঁক বা পেলনীয়া টকাই হওঁক অনিল নগৰ নিউজত আহিয়েই থাকে । ইমান বছৰ ইয়াত থাকি কোনোবাদিনা টিভিত উঠিলা নে? তাত অন্ততঃ ঠাইৰ নামটো টিভিত আহি থাকিলে আমিও অনিল নগৰৰ বাসিন্দা বুলি লেবেল দিব পাৰিম। তোমাৰ গাৱঁৰ সেই বৌৱেৰা হ'তে জ্বলি মৰিব।

বৰুৱা : ????

কাঠৰ বল

From: hahir rahghara

এজন ক্ষীণ মীণ গাল সোমাই হনু ওলোৱা মানুহে দাড়ি কাটিবলৈ চেলুনলৈ গ'ল ।

নাপিতে মুখত ক্ৰীম লগোৱাৰ পিছত মানুহজনে ক'লে = অলপ সাৱধানে কাটিবি । গাল দুখন সুমোৱা বাবে দাড়ি কাটিবলৈ অসুবিধা হয় আৰু প্ৰায়েই গালত কাটে ।

আপুনি চিন্তা কৰিব নালাগে। এইবুলি কৈ নাপিতজনে এটা কাঠৰ সৰু বল ওলিয়ালে আৰু মানুহজনক ক'লে = এইটো মুখত ভৰায় লওক । মই যিখন গালৰ ফালে দাড়ি কাটিম আপুনি বলটো সেইফালেই দি দিব ।


মানুহজনে বলটো মুখত লৈ দাড়ি কটাৰ ফালে দি দিলে আৰু গালখন ফুলি গ'লত নাপিতে অনায়াসে দাড়ি কাটিলে ।এনেতে মানুহজনে সুধিলে = বলটো যদি পেটলৈ গুচি যায় , তেতিয়া কি হ'ব ?

নাপিতে ক'লে = একো কথা নাই । কালিলৈ ধুই মেলি ঘূৰাই দিলেই হ'ল ।

আগতে চাৰিপাঁচজন মানে তেনেকৈয়ে ঘূৰাই দিছে ।।

পৰীক্ষা

মিছা কলে কি দাল হব.. ছোৱালী ত কৈ লৰাৰ মন বহুত ভাল ৷..............?? পৰীক্ষাৰ হলত দুই বান্ধৱীৰ কথোপকথন —
১ম বান্ধৱীঃ - এই, ৭নং টো
লিখিছানে ?
২য় বান্ধৱীঃ - নাই লিখা, ৭নং টো
ভালদৰে পৰা নাই অ' ।
১ম বান্ধৱীঃ - ৮ নং টো লিখিছা ?
২য় বান্ধৱীঃ - না, সেইটো নিদিওঁ দেই !
১ম বান্ধৱীঃ - ৯ নং টো পাৰিছানে ?
২য় বান্ধৱীঃ - নাই ।
১ম বান্ধৱীঃ - ১০ নং টো একা ?
২য় বান্ধৱীঃ - লিখিছো, অলপ বনায়
বনায় !!
এইবাৰ ৰিজাল্টৰ পাচত সেই দুই বান্ধৱীৰ
কথোপকথন—
১ম বান্ধৱীঃ - কিমান পালি ?
২য় বান্ধৱীঃ - বেছি পোৱা নাই !
১ম বান্ধৱীঃ - তথাপিও ক'চোন !
২য় বান্ধৱীঃ - ৯৫ ।
১ম বান্ধৱীঃ - ৯৫ পাইচ্, তথাপিও কৈচ্
বেছি পোৱা নাই ! কিন্তু তোকতো ৪টা
প্রশ্ন সুধোতে তই নাজানো বুলি
কৈছিলি আৰু এতিয়া কেনেকৈ ৯৫
পালি ?
----------------------
পৰীক্ষাৰ হলত দুই বন্ধুৰ কথোপকথন —
১ম বন্ধুঃ - দোস্ত, ৭ নং লিখিছনে ?
২য় বন্ধুঃ - হুম ।
১ম বন্ধুঃ - দেখা ।
২য় বন্ধুঃ - ধৰ ধৰ, বহীখন ধৰ । বিন্দাছ
লেখ, কিন্তু সাৱধান !!
১ম বন্ধুঃ - থেংকচ দোস্ত । পাচ কৰিম
নহয় ?
২য় বন্ধুঃ - চাল্লা, মই পাছ কৰিলে তয়ো
পাছ কৰিবি । এতিয়া লেখ ।
এইবাৰ ৰিজাল্টৰ পাচত সেই দুই বন্ধুৰ
কথোপকথন—
১ম বন্ধুঃ - দোস্ত, থেংকচ !! তোৰ কাৰণে
পাছ কৰিছো বে....!
২য় বন্ধুঃ - চাল্লা, পাৰ্টি নোখোৱালে
চাবি কিন্তু !! কিমান পালি ?
১ম বন্ধুঃ - ৯০ !!
২য় বন্ধুঃ - আবেই, তইতো মোৰ
গোটেইখনেই কপি কৰিছিলি । কিন্তু কিয়
মোতকৈ ৫ নম্বৰ কম পালি ? বানান ভুল
কৰিছিলি নেকি ?

Monday, 14 November 2016

আছৰিত মিল

উৎস: ৰগৰ
বাৰত হুইস্কীৰ অৰ্ডাৰ দি মানুহজন
বহিছিলহে, তেনেতে এগৰাকী মহিলা
আহি বহিল আৰু সেই সময়তে ৱেটাৰ জনে
মানুহজনৰ সন্মুখত ব্লেক ডগৰ বটল এটা,
গিলাছ আদি ৰাখি গ'ল ৷ মহিলাগৰাকীয়ে
ক'লে-
মহিলাঃ আৰে ৱাহ, আপোনাৰ আৰু মোৰ
পচন্দ কি অদ্ভূত ধৰনে মিলি গৈছে, ময়ো
ব্লেক ডগৰ অৰ্ডাৰ দি আহিছো ৷
পুৰুষঃ কেতিয়াবা হৈ যায়, মই অৱশ্যে
আজিহে এই ব্ৰেণ্ডটোৰ অৰ্ডাৰ দিছো ৷
মহিলাঃ কি আছৰিত মিল, ময়ো আজিহে
ফূৰ্তিতে ব্লেক ডগ খাম বুলি অৰ্ডাৰ দিলো

পুৰুষঃ হয় নেকি? ময়ো ফূৰ্তিতেই অৰ্ডাৰ
দিছিলো দামী মদৰ ৷ পিছে আপুনি কিহৰ
ফূৰ্ত্তিত আছে বা ?
মহিলাঃ আমাৰ বিয়া হোৱা চাৰিবছৰ হৈ
গ'ল যদিও সন্তানৰ মুখ দেখা নাছিলো আৰু
বহু অপেক্ষাৰ অন্তত বৰ্তমান মই
সন্তানসম্ভৱা বুলি ডাক্তৰে ৰিপৰ্ট দিছে ৷
আপোনাৰ বিষয়ে কওকচোন, আপোনাৰ কিয়
ফূৰ্ত্তি লাগিছে?
পুৰুষঃ দৰাচলতে মই এজন খেতিয়ক, মোৰ এখন
মুৰ্গীৰ ফাৰ্ম আছে আৰু সম্পূৰ্ণ দুবছৰ দিন
কণী নপৰাকৈ থকা মুৰ্গীখিনিয়ে আজিৰ
পৰা কণী পৰা আৰম্ভ কৰিছে ৷
মহিলাঃ সাংঘাটিক মিল আছে দেই
আপোনাৰ আৰু মোৰ ফূৰ্ত্তিৰ মাজত ৷ পিছে
আপুনি কি কৰিলে যে, মুৰ্গীখিনিয়ে কণী
পৰা আৰম্ভ কৰিলে?
পুৰুষঃ মই কেইদিনমানৰ পৰা মুৰ্গীৰ গৰাঁলত
য'ৰ ত'ৰ পৰা বেলেগ বেলগ মতা মুৰ্গী আনি
সলাই সলাই ৰাখিবলৈ ধৰিলো আৰু আজি
সিহঁতে কণী পৰা আৰম্ভ কৰিছে ৷
মহিলাঃ বাঃ আছৰিত মিল আছে দেই ৷
পুৰুষঃ কিইইইইইই ????????

Sunday, 13 November 2016

কাজিয়া

By: Rana Mantu Das [Source : Rogor]
স্বামীৰ পেছা মানে প্ৰফেচন অনুযায়ী সেইসকলৰ পত্নীৰ স্বামীৰ লগত কাজিয়া কৰাৰ ধৰণো ভিন ভিন হয়‼‼
❇ৰাজনীতিকৰ পত্নী : হ'ব, হ'ব; ৰাইজখনত দিয়া দি মোক ভুৱা আশ্বাসবোৰ নিদিলেও হ'ব !!
❇শিক্ষকৰ পত্নী : মোক শিকাবলৈ চেষ্টা নকৰিবা, কৈ দিছো !!
❇অভিনেতাৰ পত্নী : বেছি নাটক কৰি দেখুৱাব নালাগে !!
❇পাইলটৰ পত্নী : বৰ বেছি উৰিছা কিন্তু, সাৱধান !!
❇ধোবাৰ পত্নী : একদম ধুই পেলাম কিন্তু !!
❇ডেণ্টিষ্টৰ পত্নী : বেছি লেটি-পেটি কৰিলে দাঁত কিন্তু এটাও নাথাকিব, কৈ দিছো হ'লে !!
❇একাউণ্টেণ্টৰ পত্নী : ময়ো কিন্তু চব হিচাপ জমা ৰাখিছো; সুদে-মূলে কেনেকৈ আদায় কৰিব লাগে, সেই কথা মই জানো !!
❇আৰ্কিটেক্টৰ পত্নী : ভালে ভালে চিধা হোৱা; নহ'লে চেহেৰাৰ ডিজাইনেই সলনি কৰি দিম !!
❇দোকানীৰ পত্নী : মোক কি সস্তীয়া মাল পাইছা নেকি !!
❇কচাইৰ পত্নী : কাটি টুকুৰা টুকুৰ কৰিলেহে গম পাবা !!
❇মাছুৱৈৰ পত্নী : মৰিয়াই একেবাৰে শুকান মাছ বনাই দিম কিন্তু, গম পাইছা !!
❇প্ৰবাসীৰ পত্নী : যোৱা তিনি মাহে ঘৰলৈ আহিবলৈ সময় নোলাল যেতিয়া তাতে এখন সংসাৰ পাতি লোৱা !!
❇সাংবাদিকৰ পত্নী : কোনোবাদিনা তোমাকো সংবাদৰ হেড-লাইন কৰিম !!
❇কাঠ-মিস্ত্ৰীৰ পত্নী : পিতি পিতি তক্তা বনালাহে বুজিবা !!
❇ৰাজমিস্ত্ৰীৰ পত্নী : ইটা মাৰি মূৰ ফালি দিম !!
❇উকীলৰ পত্নী : হ'ব, হ'ব; আমাক আইন শিকাবহি নালাগে !!
❇আৰক্ষীৰ পত্নী : মোক তোমাৰ লাঠী দেখুৱাবলৈ নাহিবা; আইন-কানুন আমিও জানো !!

Sunday, 14 June 2015

চাৰ নটুৰে শব্দটোৰ অৰ্থ কি?

By: Muzahid Mj

কলেজৰ দিনৰ ৰিয়াল কেচ:
ইংৰাজী প্ৰফেচৰক এদিন ভাস্কোদাই
সুধিলে:
চাৰ নটুৰে শব্দটোৰ অৰ্থ কি? প্ৰফেচৰ
চাৰ আচৰিত।35 বছৰীয়া চাকৰি জীৱনত
প্ৰথমবাৰ শুনিছে শব্দটো।তথাপি হাত
সাৰিবলে ক'লে কালিলৈ ক'ম।ঘৰত
আহি গোটেই বিলাক অভিধান চলাথ ।
নাই শব্দটো নাই।পিচদিনা
ভাস্কোদাই আকৌ প্ৰফেচাৰক সুধিলে
চাৰ নটুৰে মানে কি?সেইদিনাও
প্ৰফেচাৰ চাৰে কিবা এটা ফাকি
দি সাৰি আহিল।কিন্তু জন্মৰ পৰাই
মানুহক কামোৰ দিম বুলি অহা
ভাস্কোয়ে ইমান সহজে এৰা ভকত নে?
যেতিয়াই পাই তেতিয়াই প্ৰফেচাৰক
সোধে চাৰ নটুৰে মানে কি?পলায়
পলায় ও তত নাপায় প্ৰফেচাৰে এদিন
ক'লে :-অই ভাস্কো নটুৰে শব্দটোৰ
বানান টো কচোন।
ভাস্কো:-NATURE
প্ৰফেচাৰৰ খঙে চুলিৰ আগ পালেগৈ
"মুৰ্খ ,নেচাৰ শব্দটোক নটুৰে কৈ তয় মোৰ
লগত ধেমালী কৰিব আহিছ।চাই থাক
প্ৰিন্সিপালক কৈ তোক কলেজৰ পৰা
বাহিৰ কৰি দিম।
ভাস্কো:-চাৰ প্লিজ মই ভৰিত ধৰিছো।
এনেকুৱা অন্যায় কাম নকৰিব।নহ'লে যে
মোৰ ফুটুৰে (FUTURE )টো বৰবাদ হৈ যাব।
প্ৰফেচাৰ জন তেতিয়াই চেটেপ।

Wednesday, 7 January 2015

»»»নপঢ়িলে দুখত থাকক, একদম সত্য«««


By: Pankaj Dutta

এদিনাখন মমিবাই অফিচৰ পৰা ঘৰলৈ আহি আছিল .. ৰাস্টাত বহুত জাম হোৱা দেখি মমিবা লগতে আন মানুহবোৰো ৰ'ব লগা হ'ল..
ঠিক সেই সময়তে মমিবাই মন কৰিলে এজন ভিক্ষাৰীয়ে ওচৰত ৰৈ থকা মানুহ এটাক ভিক্ষা খুজি আছে..


মানুহজনক কিবা মমিবাৰ চিনাকী চিনাকী লাগিল , সেয়েহে সুধিয়েই পেলালে ভিক্ষাৰীজনক- আপোনাক মই ক'ৰবাত দেখিছো..!!!

ভিক্ষাৰী- আৰে এইজনী আমাৰ মমিচোন ... ক'ত গৈছিলা ?

মমি বা- (অবাক হৈ) আৰে মোক কেনেকে চিনি পায় ?

ভিক্ষাৰী- (অলপ লাজ কৰি) কিয় মোক চিনি পোৱা নাই ? সেই যে ফেচবুকৰ 'ৰগৰ' নামৰ অসমীয়া গোটটিত ‪#‎নিলু‬ বা‪#‎নেলু‬ বুলি যে নাম এটা পোৱা , সেইজনে মই..

মমি বা- কি ইইইইইইইই..তাৰমানে ?

ভিক্ষাৰী নেলুকাই- নাইচ টু মিট ইউ মমি .. পিছে কাকো নকবা হা, আজি অলপ অভাৰ টাইম কৰিছো, কালিলৈ দিনটোত তেতিয়াহে খুব ফেচবুক কৰিব পাৰিম .. আৰু ৰাতি ইনবক্সত আহিবা হা মমি...

নেলু কথা শুনি মমিবা বেহুচ তেতিয়াৰ পৰা ....

(আগতে শুনা কৌতুক সকলোৱে, অলপ ৰিমিক্স কৰি দিলোং)

বিষ

By: Mamoni Biswas
নগেন এবাৰ ডাক্তৰৰ ওচৰলে গ'ল
নগেন: ছাৰ, মোৰ গোটেই গাতে বিষ হৈছে। সৰ্ব শৰীৰ বিষত মই তত পোৱা নাই। মোক অাপুনি help কৰক ছাৰ
ডাক্তৰ: বিষ ক'ত ক'ত হৈছে?
নগেন: তৰ্জনি অাঙুলিৰে কপালত ছুই ডাক্তৰক দেখুৱালেছাৰ,মই ইয়াত ছুলে বিষায়
তাৰ পাছত হাতত ছোও.....তাতো বিষায়
ডিঙিত ছোও তাতো বিষায়
ইমান যে বিষ......উস্
ডাক্তৰ: চাওছোন ওচৰলে অাহ্
নগেন ডাক্তৰৰ ওচৰত থিয় হ'ল অাৰু
নিজৰ অাঙুলি এটাৰে নগেনৰ কপালত ছুই নগেনক সুধিলে.......
এতিয়া বিষাইছেনে?
নগেন: নাই বিষোৱা ছাৰ
এইবাৰ একেদৰে ডাক্তৰে নগেনৰ হাত অাৰু ডিঙিতো ছুই নগেনক বিষাইছেনে নাই সুধিলত নগেনে নাই বিষোৱা বুলি ক'লে
নগেনে অাচৰিত হৈ ডাক্তৰক সুধিলে ..... ছাৰ মোৰ কেনেকুৱা বিষ হৈছে এইটো......মোক অাপুনি বছওক ছাৰ।
ডাক্তৰ: কুকুৰ ......তোৰ গাত একো হোৱা নাই ......... অাঙুলিত ঘা হৈছে তোৰ!!!!!!!!!

Tuesday, 18 November 2014

আই এছ এলত এনেকুৱাও হয়নে !!

By: Nilutpal Sarmah
তিনিবছৰৰ ডেঞ্জাৰাছ প্ৰেম । প্ৰেম !! আউ.. প্ৰেম নহয় যেন সেয়া তিনিবছৰৰ সাংসাৰিক অভিজ্ঞতাহে আছিল । আৰু সেই সময়ত মোতকৈ সুখী আৰু ভাগ্যৱান চাগে এই দুনিয়াতে নোলাব । তেৰাৰ নামটো বাৰু নকওৱে দিয়কচোন... চিনাকি কৰাই দিবলৈ কামবোৰেই যথেষ্ঠ দেখোন । হৃষ্ট-পুষ্ট মানুহটোক যে তিনিটা বছৰতে এক্কেবাৰে পানীকেচুৱা কৰি পেলাইছিল ভাবকছোন সেইগৰাকীৰ মহিমা তেন্তে কম হ'ব নে...

এই ধৰক গৰমৰ দিনত ৰাতি কাৰেন্ট নাই, সৰু ভাৰাঘৰটোত বতাহ সোমাব পৰা এখনেই খিৰিকি... গুৱাহাটীৰ চোৰ ডকাইতলৈকো কেৰেপ নকৰি খিৰিকি খুলি শুবলৈ চেষ্টা কৰি আছো...পৰা নাই... কাৰেন্ট নাহে হে নাহে... বাৰ বাজি গ'ল..এক বাজি গ'ল..কাৰেন্ট তথাপিও নাই... শেষত প্ৰায় আঢ়ৈমান বজাত কাৰেন্টটো আহিল, ধপকৈ শব্দ এটা কৰি মোৰ পুৰণি ফেনখন লাহে লাহে ঘুৰিব ধৰিছে... মইও উস্..ৰক্ষা বুলি চকুকেইটা মুদি শুবলৈ চেষ্টা কৰিছো...বাজিল নহয় মোবাইলটো... চাই দেখু এঞ্জেল কলিং.... আউ.. এঞ্জেল মানে সেই তাই আকৌ... ক'লোৱে দেখুন সেই সময়ত মোতকৈ সুখী কোনোয়ে নাছিল বুলি... আৰু ইমান সুখী মানুহ এটাই কাৰোবাক যেনিবা এঞ্জেল বুলি মাতিলেই...মতিছো নো ক'ত... ফোনতহে চেভ কৰিছো... এতিয়া আকৌ বেলেগ অৰ্থ নুলিয়াব দেই... মই একো গালি খাই সেইটো নাম দিয়া নাই... আপোনালোকে চাগে ভাবিছে মই নাম্বাৰ চেভ নকৰাকৈ ৰাখি থোৱা তাই চাগে দেখিলে, দেখিয়ে মুখ উফন্দাই মোৰ লগত কাজিয়া কৰিলে...আৰু তাইৰ সমুখতে ধুনীয়া নাম এটা দি নাম্বাৰটো চেভ কৰিব দিলে... আৰু তেতিয়াৰ পৰা নাম্বাৰটো এঞ্জেল বুলি চেভ হৈ আছে মোৰ মোবাইলত । হ'ব হ'ব...তেনেকুৱা একো নহয় বুজিলে... আমাৰ তাই তেনেকুৱা নহয় ও....

চেহ তাই কল কৰি আছিল নহয়.... পাহৰিছিলোয়ে কথাটো আধৰোৱা হ'ল বুলি...
এই ৰাতি আঢ়ৈ বজাত হঠাৎ আকৌ এঞ্জেলৰ কি হ'ল....

মই বোলো – হেল্ল....

: কি কৰিছা....

মই বোলো- শুব লৈছিলো....

: তোমাৰেই দিন আৰু...

মই বোলো- কিয়..? কি হ'ল নো ?

: ইম্মান ধুনীয়াকৈ শুই আছিলো জানানে, হোষ্টেলৰ কাৰেন্টটো গুচি গ'ল...গৰমত এতিয়া শুব পৰা নাই...প্লিছ....জান... কথা পাতা না অলপ....প্লিছ..তোমাক বহুহুহুতত....মিছ কৰিছো...

উপাই নাই আৰু... গৰমতকৈ উফন্দা মুখৰ উত্তাপ বহুত বেছি... বুজা সকলে বুজিব... ওপৰত ফেনখন চলি আছে, তলত মোৰ মুখখন....

এয়াই আছিল প্ৰেম.. কথা পতাৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট সময় যেনেদৰে নাছিল মিছ কৰাৰো কোনো নিৰ্দিষ্ট সময় নাছিল । আৰু ঠিক তেনেকৈ মৰম কৰাৰ, কেয়াৰ লোৱাৰ, চিন্তা কৰাৰ...

ঠাণ্ডা দিন পৰিল কি নাই আৰম্ভ হৈ যায়... গৰম পানী খাবা, ৰাতিটো নকৰিবাই দিনতো গৰম বেছি লাগিলে কল্ড ড্ৰিংকছ ইউজ নকৰিবা, পাৰিলে ৰাতিপুৱা গৰম পানীৰে গা ধুবা, তুমি কিন্তু বাইক বেছিকৈ চলোৱা দেই..একদম কমোৱা বাইক চলোৱা...

ক'লোৱে নহয় মোতকৈ ভাগ্যবান সম্ভৱ দ্বিতীয়টো কোনো নাই...
এই যে ডাক্তৰে দৰৱ দিলে কয় দুচামুচ আহাৰৰ আগত...মোৰো অৱস্থা ঠিক তেনেকুৱাই । দুচামুচ কেয়াৰ আহাৰৰ আগত... দুচামোচ চিন্তা বাইক চলোৱাৰ আগত, দুচামোচ মিছ শুই থকাৰ মাজত আৰু দুচামোচ মৰম.... তাইৰ বাৰ্থডেৰ আগত.....

জীৱন জীৱন বৰ অনুপম.... নিৰ্মলপ্ৰভা বাইদেউৰ কিতাপখনৰ শিৰোনামটোৰ সৈতে যেন মোৰ জীৱনটো মিলি গৈছিল সেই সময়ত.. কিতাপখন কিনি আনি পঢ়ি দিবই মন গৈছিল...পিছে প্ৰেমিক মানুহৰ আকৌ সময় ক'ত...তাতে মোৰ নিচিনাবোৰৰতো কথাই বেলেগ...
আজি বোলে এঞ্জেলক চিনেমা দেখুৱাবলৈ নিব লাগে...কাইলৈ আকৌ পেন্টালুনচত মহিলালৈ বুলি থোৱা কাপোৰৰ আঁৰে আঁৰে সোমাই তাইক ড্ৰেছ চইচ কৰাত হেল্প কৰি দিব লাগে...

এহ...আপোনালোকো কম নহয় দিয়ক... ডেবিট কাৰ্ডখন কাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিলো সেইটোকলৈহে চিন্তা কৰিছে... তাইৰ বা মোৰ এটাৰ হ'লেই হ'ল আৰু... মই ল'ৰা মানুহটো থাকোতে ছোৱালীজনীক বাৰু পেইমেন্ট কৰিব দিব পাৰো নে... ধুৰ.. প্ৰেষ্টিজৰ কথা নাই নেকি কিবা...

চকুচৰহাবোৰতো জ্বলিবই... কেৱল নিগেটিভ চিন্তা...আনৰ ভাল দেখিবই নোৱাৰে... আৰে এঞ্জেলৰ মৰম, চেনেহ, কেয়াৰ এইবোৰৰ ওচৰত মইচোন একোৱে দিবই পৰা নাই...তথাপি তাই কিমান বহল অন্তৰৰ চাওক, মোক লৈ কেতিয়াও একো অৱজেকচন নাই তাইৰ... অ' অৱশ্যে মই ঘৰৰ পৰা পঠোৱা টকা কেইটাৰে তাইক ইটো সিটো সৰু সুৰা বস্তু কিনি দিবলৈ অসুবিধা হোৱাৰ বাবে ক্ৰেডিট কাৰ্ডখন লওতে তাই অলপ অৱজেকচন নকৰা নহয়... সেইদিনা তাই মনটো একেবাৰে মাৰিয়ে পেলাইছিল....
তাই কৈছিল..এতিয়াতো তুমি মোক বহুত ভাবি চিন্তিহে কিবা দিবা চাগে... ক্ৰেডিট কাৰ্ডৰ বিল বুলিতো চাগে মাজে মাজে শুনাইয়ে থাকিবা আৰু... বাপৰে...কম বুজাইছিলোনে তেনেকুৱা একো নহ'ব বুলি....

এতিয়া আকৌ নুশুধিব দেই ক্ৰেডিট কাৰ্ডৰ বিল কিমান আহিছিল বুলি...
সেইবোৰ পুৰণি ফাইল খুচৰিবলৈ মোৰ ওচৰত এতিয়া ক্ৰেডিট কাৰ্ডো নাই বিলো নাই...

মুঠতে মোৰ হিট লাভ ষ্টৰি... চকুচৰহাবোৰে নামানিলে কি হ'ল...

প্ৰথমে মাজ নিশা সাৰ পাই শুনা – অ' জান মিছ ইউ, ৰাতিপুৱা এলাৰ্ম ক্লকৰ দৰে টোপনিৰ পৰা জগাই দি কোৱা – গুদ মৰ্নিং ছুইহাৰ্ট, চাণ্ডা দিনত বাইকলৈ ক'ৰবালৈ যাব ওলালে – অ' দেহা..ভালকৈ গৰম কাপোৰ পিন্ধি যাবা আদিৰ দৰে বিশেষণবোৰ পিছলৈ অস্তত্বৰ সংকতত ভোগিছিল... ভুলটো তেনেকুৱা শব্দবোৰ শুনিবলৈ পোৱা নাছিলো...। অৱশ্যে তাৰ ঠাইত বেলেগ কিছুমান শব্দহে সংযোগ হৈছিল। যেনে – তুমি কিন্তু শকত হৈছা... আগতকৈ অলপ কলাও পৰিছা... আজি কালি মই কিবা এটা কলেই তুমি উল্টা বুজা... কেতিয়াবা অলপ বেছিকৈ এনেদৰে- হ'ব..যি কৰা কৰি থাকা... তুমি বহুহুহুহুততত চেঞ্জ হ'লা.. মোক অলপো বুজিব ট্ৰাই নকৰা...

এনেকৈয়ে প্ৰব্লেম ৰ পিছত প্ৰব্লেম ওলাওতে ওলাওতে এদিন কোনোবা ৰাৱনে আহি এঞ্জেলক হৰণ কৰি লৈ গৈছিল... নে এঞ্জেল নিজেই পূৰণ হৈছিল ক'ব নোৱাৰো... মইটো আৰু ৰামচন্দ্ৰ নহয় যে শিলৰ সাকোঁ বনাই এঞ্জেলক বিচাৰি যাম... মদ খাবলৈও আকৌ দেৱদাস নহয়....
গতিকে পাৰোৰ নামত জগজিৎ সিঙ বা পংকজ উদাষৰ গজল কেইটামানকে শুনিব ল'লো... আৰু ফু বাবাই ফু দি বেমাৰ ভাল কৰাৰ নিচিনাকৈ মই জান, সোণ, ধন, দেহা আদি বিশেষণৰ মায়া মোহৰ পৰা সোনকালেই আৰোগ্য হৈ উঠিলো ।

সেইদিনা আই এছ এলত পুনেৰ লগৰ মেচখন চাবলৈ বুলি ষ্টেডিয়ামত বহি আছো.. লগত আৰু দুজন... খেল তেতিয়াও আৰম্ভ হোৱাই নাই... ইফালে আকৌ বন্ধুৰ দৰে দাদা দুজনমানেও একেলগে চাব... গতিকে মই আৰু লগৰ দুটা অলপ সোনকালে ষ্টেডিয়াম পালো কাৰণে সেই দাদা কেইজনলৈও চিট দুটামান ৰাখি থৈ দিছো... বহুতে আহি ছিট কেইটাৰ কথা সুধিছে, আমিও পানী বটল আনিবলৈ উঠি গৈছে বুলি কিবা প্ৰকাৰে চিট কেইটা ৰাখি আছো যেনেতেনে । ইফালে মানুহে ষ্টেডিয়াম ভৰি পৰিছে... বহুতে লাহে লাহে ছিটৰ আশা বাদ দি থিয় হৈ চাবলৈকে ঠিৰাং কৰিছে । আমিও দাদা কেইজনক ফোন লগাও হে লগাও... নাই...নেটৱৰ্ক নাই... ফোন নালাগে...ছেহ কি কৰা যায় বাৰু... ইফালে খেলপথাৰত খেলুৱৈবোৰ শাৰী পাতিছে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত গাবলৈ.... দৰ্শকো থিয় হ'ল.... তথাপি দাদা কেইজনৰ কোনো খবৰ নাই... আৰম্ভ হ'ল....

"জন গণ মন অধিনায়ক জয় হে
ভাৰত ভাগ্য বিধাতা..."

এহ ভাৰতৰ ভাগ্য বাদ দিয়কহে মোৰ ভাগ্যখন চাওকচোন...
আমি বহা শাৰীতে কোলাত কেচুৱা লৈ থিয় হৈ আছে এঞ্জেল... এফালে গাই আছো ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত আনফালে চকু এবাৰ এঞ্জেললৈ এবাৰ কোলাৰ কেচুৱাটোলৈ এবাৰ আকৌ খুৰাকলৈ ।

ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত শেষ তাৰ পিছতে আমাৰ মিলন সংগীত বাজি উঠিল....
মই একো ক'বই নাপালো... দেখা লগে লগে অলপো পলম নকৰি তাই চিঞৰি উঠিল—অহ.. হাই...তুমি.... ইয়াত.....???

ইচ্ যেন মই ভনীয়েকৰ বিয়াত হে আছো...তাইৰ ৰিয়েকচনটো দেখি তেনেকুৱাই লাগিল....

মই বোলো—অ...হাই....এই খেল চাব আহিলো...

: অ' অ' ... আমিও... পিছে ছিটেই পোৱা নাই জানানে...
এইকেইটা ছিট দেখিহে লৰা লৰিকৈ আহিছো...কোনোবা আছে নেকি এইকেইটাত...??

মই বোলো—লগৰ দুজনমান আহি আছে...

: এহ হ'ব দিয়া.. আহিলে বাৰু এৰি দিম..এতিয়া বহি থাকো... কৈয়ে নিজেতো বহিলেই খুৰাককো হাতত ধৰি বহাই দিলে...

: অহ পাহৰিছিলো... অই শুনাছোন... এয়া মোৰ হাছবেণ্ড অনিৰ্বান... আৰু অনিৰ্বান, এয়া মোৰ ক্লাছ ফ্ৰেণ্ড........অমুক......

অট্ টেৰি.... খুৰাক নহয়...পতিহে সেইজন....

আৰু মই...!!! মোতকৈ বয়সত চাৰিবছৰৰ সৰু ছোৱালীজনী হ'লগৈ মোৰ ক্লাছ ফ্ৰেণ্ড...

মইও সৌজন্যতাৰ খাতিৰত হেল্ল' জাতীয় কিবা এটা দিলো... শুনিলেনে নাই নাজানো... প্ৰত্তোতৰ হিচাপে তেওঁ হাঁহিটো মাৰি হেল্ল' বুলিয়ে ক'লে যেন পাও... মই তেওঁনো কি কয় ইমান আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰা নাছিলো ।

খেল ইতিমধ্যে আৰম্ভ হৈ গৈছে... দাদা কেইজনৰ কোনো খবৰ নাই...

বাংলাদেশীয়ে চাগে এনেকৈয়ে অলপ বহিম বুলিয়ে নিগাজিকৈ অসমত বহি গৈছিল... মোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকাই পতি আৰু পুত্ৰৰ সৈতে ডেৰ ঘন্টা ধৰি নানা ফাকি ফুকা, কষ্টৰে ৰাখি থোৱা ছিটকেইটাত নিগাজিকৈ খুপনি পুতিছিল ।

কোলাৰ কেচুৱাটোৱে সম্ভৱ মানুহৰ ভিৰত অশান্তি কৰিছিল নেকি... এঞ্জেলে এগাৰাকী দায়িত্বশীল মাতৃৰ দৰে নিচুকাবলৈ যত্ন কৰিছিল... মই খেল চাই থকাৰ মাজতে মাজে মাজে এঞ্জেললৈ চাও... এবাৰ চকুৱে চকুৱে পৰিল... ডাঙৰ স্ক্ৰীণখনত তেতিয়া সাত মিনিতৰ খেল হৈ গৈছে...

চকুৱে চকুৱে পৰাত..তাই ক'লে... ভিৰ যে..অলপ আমনি কৰিছে ।
কিন্তু মগজ...বেয়া হ'ল তেতিয়া যেতিয়া কেচুৱাটোৱে মোক দেখি হাঁহিব খোজোতে তাই কৈ উঠিল...

কিনো... কিনো.... মামাৰ ওচৰলৈ যাবা...

মামা....!!!!

কোন...?? কোনো মামা ওলাল ইয়াত...??

কথাটো কৈ কেচুৱাটো মোৰ ফালে আগবঢ়াই দিয়াত হে বুজিলো...মামাটো চোন মইয়ে....

এতিয়া দৃশ্যপট মন কৰক.... মানুহে গিজগিজাই থকা সৰুসজাই ষ্টেডিয়াম... সমুখত কোকে, এলেন, কেপডাভিয়াই বল লৈ দৌৰি আছে... মই গেলেৰীত বহি আছো, কাষত হাছবেণ্ডৰ সৈতে আছে মোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেয়সী...আৰু মই প্ৰথমতে প্ৰেয়সীৰ ক্লাছ ফ্ৰেণ্ড আৰু পিছলৈ মামা ৰূপ ধাৰণ কৰি প্ৰেয়সীৰ সন্তান মানে ভাগিনক কোলাত লৈ নিচুকাই আছো ।

নব্বৈ মিনিটৰ খেল চাই শেষ হ'বৰ হ'ল... তেতিয়াও মামা ভাগিনৰ যোগলবন্দী শেষ হোৱাৰ কোনো আশা নাই... মাজে মাজে এঞ্জেলে মোকে শুনাবলৈকে কেচুৱাটোক কয়... "ইছ...মামা পাই মোক পাহৰি গল আউ...নহ্...নহ্ ধুনু... হয়নে...অ বুলু হয়নে...??"

লগে লগে কেচুৱাটোৰ এটা মিচিকিয়া হাঁহি...
সেই হাঁহিটোৰ কথাকে আকৌ হাছবেণ্ডক কয়....হাছবেণ্ডে মোলৈ চাই কয়—
আপুনি বাৰু আমনি পাইছে নেকি....

ক'বলৈ মন যায়... সেই মাজ ৰাতি শুব নিদি "কথা পাতা না জান" বুলি কোৱা ভুক্তভোগীটো হয় মই... মন আৰু ছাল এক্কেবাৰে ডাঠ কৰি থৈছে আপোনাৰ পত্নীয়ে ডাঙৰীয়া...এইবোৰ তেনেই সাধাৰণ কথা...নকওঁ... মিচিকিয়াই হাঁহি এটা মাৰি একো নাই বুলি কৈ থও...

খেলৰ অতিৰিক্ত সময়তহে এঞ্জেলে মোৰ পৰা এই অতিৰিক্ত দায়িত্বটো কমালে...

খেল শেষ হোৱাৰ পাছত ক'লে...
নাই নাই এনেকে খেল চাব দিগদাৰ জানানে... ইয়াকলৈ খেল চাব আহিব নোৱাৰি... মানুহ বেছি যে বৰ আমনি কৰে পাই...

ঘৰলৈ বুলি আহি থাকোতে ভাবিলো... নব্বৈ মিনিট কোলাত প্ৰাক্তন প্ৰেয়সীৰ কেচুৱা লৈ আই এছ এল চোৱা মানুহ চাগে মইয়ে প্ৰথম নেকি...!

এঞ্জেলৰ কথাবোৰকে ভাবি ভাবি আহি কেতিয়ানো ঘৰৰ গেটৰ ওচৰ পালোহি গমেই নাপালো... ব্ৰেকডাল মাৰিহে মনত পৰিল...দাদা কেইজন বা আহিছিল নে নাই খেল চাব...

Friday, 14 November 2014

অসমীয়া কৌতুক

by: Biju Sarmah

জীয়েক: পাপা পাপা ! মে মা বননেৱালী হু।
দেউতাক: হা ………………আ………! কেইচে হো গয়া য়ে চব ।ঔৰ কুছ তো চৰম কৰ অপনে বাপকো য়ে চব বোলনে মে !
জীয়েক : আপনে হিতো কহা থা কি ………

'জল্দিচে তুম কুচ বন জাৱ ' তো মে তুমহে স্কুটি দুংগা "
@@@@@@@@@@@@


(পাৰ্কৰ ভিতৰত বহি থকা এজনী ছোৱালীক উদ্দেশ্যি)
………

ভিক্ষাৰী: হাই দাৰ্লিং ! আজি কি মোৰ লগত শোবা নেকি?
ছোৱালী : ছাট আপ! মোক এনেকৈ কবলৈ তোৰ ইমান সাহস! ৰ অলপ মোৰ বয়ফ্ৰেন্দ আহি পাবলৈ দে !
ভিক্ষাৰী: সাহস ক'ৰ পৰা পালো মানে ! আগতে কোৱাচোন মোৰ বিচনাখনত তুমি কিয় বহি আছা ?
@@@@@@@@

বিয়াৰ পিছৰ প্ৰথম নিশা ……………
………………
কইনা: কি কৰি আছেনো আপুনি মোৰ গাত পানী ছতিয়াই ছতিয়াই ?
………
………
………
………
চবজীৱালা পতি: ৰবাচোন!
.
.
.
.
.
মই মাল অলপ তাজা কৰি আছো ।

………

Thursday, 13 November 2014

মহিলাসকল

by: Nayan Mani

কেইজনীমান বান্ধৱী লগলাগি অলপ দূৰলৈ ফুৰিবলৈ গল।
গৈ তাত এখন হোটেল দেখিলে যত লিখা আছিল "অকল মহিলাৰ বাবে"।
যিহেতু সিহতে গিৰিয়েক বা বয়ফ্রেণ্ড কেইটাক লগত নিয়া নাছিল, তেওঁলোকে তাতেই থাকিব মন কৰিলে।
সোমায়েই মেনেজাৰক লগ পালে। মেনেজাৰে কথাটো বুজায় দিলে যে সৰ্বমুঠ ৫ টা মহলা আছে। যিটো মহলা ভাল লাগে সেইটোতে থাকিব পাৰিব। আৰু তেওঁলোকৰ সুবিধাৰ কাৰনে কোনটো মহলাত কি আছে তাৰ এখন ফলক প্রত্যক মহলাৰ দুৱাৰমুখত আছে।
বান্ধৱী কেইজনী ওপৰলৈ উঠিল আৰু প্রথম মহলা পালে।


তাত লিখা আছিল "এই মহলাৰ সকলোবোৰ পুৰুষ চাপৰ আৰু কেটেঙা"। তেওঁলোকে থিকছে হাঁহিলে আৰু ২য় মহলালৈ গল।

২য় মহলাত লিখা আছিল "এই মহলাৰ সকলোবোৰপুৰুষ চাপৰ আৰু ধুনিয়া"। বান্ধৱীকেইজনী তাতেও নৰৈ আৰু ওপৰলে উঠিল।

৩য় মহলাত লিখা আছিল "এই মহলাৰ সকলোবোৰপুৰুষ ওখ আৰু কেটেঙা"।
তেওঁলোকে আৰু কিবা ভাল বিচাৰিছিল, সেইকাৰনে ২টা মহলা বাকি থকাত আকৌ ওপৰলৈ উঠিল।

৪ৰ্থ মহলাৰ ফলকখন পাৰফেক্ট আছিল "এই মহলাৰ সকলোবোৰ পুৰুষ ওখ আৰু ধুনিয়া"।
বান্ধৱীকেইজনী বহুত আনন্দিত হল আৰু ভিতৰত সোমাব খুজিলে।
তেতিয়াই অনুভব হল যে এতিয়াও আৰু এটা মহলা বাকি আছে।
৫ম মহলাত নো কি আছে তাকে ভাবি ভাবি গোটেই কেইজনী ওপৰলৈ উঠিল।

৫ম মহলাত গৈ তেওঁলোকে এখন ফলক দেখিলে য'ত লিখা আছিল


"ইয়াত কোনো পুৰুষ নাই।
এই মহলাটো মাত্র এটা কথা প্রমাণ কৰিবলৈ বনোৱা হৈছিল যে
.
.
.
.
.
...

মহিলাসকলক কেতিয়াওঁ কোনোপধ্যেই সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰি"।

Wednesday, 12 November 2014

ভবেন দা

by:Prasanta Sarmah

এবাৰ আমাৰ ভবেন দাৰ কাহিনী এটা কও........

ৰেলত উঠি ঘৰলৈ যাৱ ওলাইছে লগত এজন পঞ্জাৱী বন্ধু....
ভবেন দাৰ গা অলপ বেয়া দুৰ্বল হৈ আছে,
দুয়ো নিজৰ সামগ্ৰী বোৰ উঠোৱাত লাগিল ভবেনদাই বেগ এটা উঠাৱ পৰা নাই তেতিয়া পঞ্জাৱীজনে ধৰি উঠাই দি কলে : ৰটি খা ৰটি দেখা টাকত।
বেচেৰা ভবেন দাই বৰ লাজ পালে কি কৰা যায় কেনেকে তাক লাজ দিব পাৰি তাকে ভাবি গৈ আছে । অলপ দূৰ যোৱাৰ পিছত ভবেন দা উঠি গৈ ৰেলৰ চেইন দাল টানিবলে চেষ্টা কৰিলে কিন্ত পৰা নাই তাকে দেখি পঞ্জাৱীজনে কলে :


বলা থা না ৰটি খা অব দেখ ৰটি কা কামাল
বুলি কৈ চেইন দাল টানি দিলে ৰেল ৰৈ গল ৰেলৱে পুলিচে বিনা কাৰনত চেইন টনা বাবে পঞ্জাৱীজন ধৰিলে ,
তেতিয়া ভবেন দাই পাঞ্জাৱীজনৰ ওচৰলৈ আহি কলে:

ভাত খা ভাত .....

Tuesday, 11 November 2014

$$ আশীষ'দাৰ ঘৰত $$

by: Anuj Kumar Das

'শাড়ী'খন ঘূৰাই দি কামকৰা বাইজনীয়ে আমাৰ বৌ'ক কলেঃ-"এইখন মোক নালাগে..!"
.
.
.
বৌ আচৰিত হৈঃ-"ও...ৱা ? কি হ'ল নো ? ইমান নতুন শাড়ীখনো পছন্দ নহল নে ?
.
.
.


কামকৰা বাইঃ-" মোৰ পছন্দ হৈছে ; কিন্তু চাহাবৰ হে পছন্দ নহল যেন পাইছো...এইখন পিন্ধি আহিলে...তেখেতে মোৰ ফালে নাচায়েই, আগৰ নিচিনাকৈ কাষলৈও নাহে, আনকি মাত এষাৰো নাপাতে...কিন্তু আপোনালোকৰ কাষৰ ঘৰৰ নেওঁগ'বাবুয়ে সন্ধিয়া সময়ত আপোনালোকৰ ঘৰৰ পৰা উভটি যাওঁতে এন্ধাৰে মুন্ধাৰে 'ডাৰ্লিং','ডাৰ্লিং'-বুলি সাৱতি ধৰে ...কৃষ্ণ ! কৃষ্ণ !
.
.
.

কামকৰা বাইৰ কথাত....

বৌ' হল Shock !

CASE2 ৰগৰ...

Monday, 10 November 2014

headline

By: ৰাতুল নিয়ৰ
এজন মানুহে ৰাস্তাত গৈ থাকোতে হঠাতে দেখিলে যে এটা কুকুৰে এজনি ছোৱলিক কামুৰিব লৈছে ।
মানুহ জনে কুকুৰটো মাৰি ছোৱালি জনিক বছালে ।

পিছ দিনা বাতৰিৰ headline ত আহিল," সাহসী যুৱকে ৰক্ষা কৰিলে কিশোৰীৰ প্ৰাণ"
মানুহ জনে পিছ দিন কলে যে,"মই ভাৰতীয় নহয়।।"

পিছ দিনা বাতৰিৰ headline ত আহিল," বিদেশী যুৱকে ৰক্ষা কৰিলে কিশোৰীৰ প্ৰাণ"

আকৌ মানুহ জনে পিছ দিন কলে যে,"মই বিদেশী নহয়, পাকিস্থানী হে।।।"
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
পিছ দিনা বাতৰিৰ headline ত আহিল," সন্ত্ৰাসবাদীয়ে ললে নিৰীহ কুকুৰৰ প্ৰাণ।।।।"

Sunday, 9 November 2014

সংগ্ৰহিত_কেইটামান_আমিষ_ৰগৰ‬

by: Bhaben Loying

ঘৰৰ পৰা দূৰত থকা মেকানিকজনৰ সন্তান জন্ম হ'ল। পত্নীয়ে মেচেজ পঠালে- আপোনাৰ 'স্পেয়াৰ পাৰ্টছ' ঘৰলৈ আগমণ হ'ল……

মেকানিকজনে উত্তৰ দিলে- নট্ নে বল্টু?


________________________________________

বয়সীয়াল মানুহ এজনে আদহীয়া এজনৰ আগত গৌৰৱ কৰিছে এনেদৰে- মই বৃদ্ধ পেঞ্চন কেনেদৰে পালোঁ জানানে?

আদহীয়াঃ কওকচোন বাৰু?

বয়সীয়ালঃ চাৰ্টৰ বুটাম খুলি বুকুৰ পকিবলৈ ধৰা নোমবোৰ দেখুৱাই বুজিছা!

আদহীয়াঃ পেন্টৰ চেইনডাল খুলি দিয়া হ'লে বিকলাঙ্গৰ পেঞ্চনো লগতেই পালেহেতেন!!

________________________________________

চান্তাৰ নতুন কস্মেটিক দোকানলৈ এগৰাকী স্বল্পবসনা যুৱতী আহিল। স্বল্পবসনা বুলি কোৱাতকৈ উলংগ বুলি কোৱাই ভাল। কিয়নো, গাত নামমাত্ৰহে বস্ত্ৰ! যুৱতীক দেখি চান্তা থৰ লাগিল……

যুৱতীঃ কি ৰ' লাগি চাই আছে? আগতে ছোৱালী দেখা নাই নেকি?? মোক সোনকালে দুটামান কস্মেটিক দেখুৱাওক

চান্তাঃ কস্মেটিক বাৰু দেখুৱাম। কিন্তু তুমি পইচা ক'ৰ পৰা উলিয়াবা তাকেহে ভাবি পোৱা নাই!!!

__________________________________________

চান্তা খেতিৰ কামত পথাৰত ব্যস্ত… হঠাৎ ফোনটো বাজি উঠিল। পকেটৰ পৰা উলিয়াই দেখিলে সদ্যবিবাহিতা পত্নীৰ মেচেজ- আই মিছ ইউ ডাৰ্লিং……

বহুদেৰীৰ চিন্তাৰ অন্তত চান্তাই ৰিপ্লাই দিলেঃ আই মিষ্টাৰ ইউ ডাৰ্লিং…………

অয়ে বল্লে…… বল্লে…… বল্লে……

Saturday, 8 November 2014

জিন

By: Dharani Kalita

এজন নৱবিবাহিত যুৱকে নিজৰ পত্নীক লৈ হানিমুন কৰিবলৈ এখন সুন্দৰ ঠাইলৈ গৈছিল, তাত এখন মুকলি গ্রাউণ্ড দেখা গৈছিল য’ত সম্ভৱতঃ ক্রিকেট খেলা হৈছিল ,... হঠাৎ তেও পত্নীক ক’লে, তুমিও এবাৰ ক্রিকেট খেলি চোৱাচোন... হ’ব পাৰে , তুমি ভাল খেলিব পাৰিবা, আৰু ঘৰত প্রেকট্রিছ কৰিবলৈ মইও এজন সংগী পাম...` 
পত্নী মুডত আছিল, গতিকে , তৎক্ষণাত মান্ততি হৈ গ’ল... যুৱকেজনে বল দিলে আৰু পত্নীগৰাকীয়ে বেট ধৰিলে... দৈৱক্রমে বল বেটৰ সংযোগ ঘটিল আৰু
বেটৰ কোবত বল গৈ ষ্টেডিয়ামৰ বাহিৰত পৰিলগৈ... পতি-পত্নী দুয়োয়ে বল বিচাৰিবলৈ যোৱাত দেখিলে যে এটা বলৰ খুন্দা খাই ষ্টেডিয়ামৰ কাষতে থকা এটা ঘৰৰ খিৰিকীৰ চিঁচা ভাঙিলে... এতিয়া পতি-পত্নী দুয়োয়ে ঘৰৰ মালিকৰ গালি শুনিবলৈ নিজকে প্রস্তুত কৰাৰ পাচত ঘৰৰ ভিতৰত খোজ পেলালে আৰু প্রথম মহলা পালেগৈ... 
দর্জা টুকুৰিয়ালে, ভিতৰৰ পৰা মাত দিলে, `সোমাই আহা...` যেতিয়া দুইজন কোঠাৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিল তেতিয়া ভঙা কাচঁৰ টুকুৰা পৰি থকা দেখিলে আৰু ইয়াৰ বাহিৰেও এটা কাচঁৰ বটলো ভাঙি পৰি থকা দেখা পালে... কাষৰ চোফাখনতে এটা মোটোহা মানুহ বহি আছিল, যি তেওলোকক দেখি সুধিলে,
`তোমালোকে খিৰিকীৰ কাঁচ ভাঙিছিলা নেকি ...?` 

যুৱকজনে তাৎক্ষণিকভাৱে ক্ষমা বিচাৰিলে, কিন্তু সেই শকত-আবত মানুহটোয়ে যুৱকজনক গালি নিদি ক’লে, `দৰাচলতে , মই আপোনালোকক ধন্যবাদ দিবহে বিচাৰো , কাৰণ মই এটা জিন, এটা শাপৰ কাৰণে এই বটলটোত বন্দী হৈ আছিলো , আৰু এতিয়া আপোনালোকৰ বলেটোয়ে বটলতো ভাঙি মোক
মুকলি কৰি দিলে... 
মোৰ কাৰণে নির্দিষ্ট কৰা নিয়ম অনুসৰি মোক যিজনে মুক্ত কৰিব মই তেওঁক নিজৰ মালিক জ্ঞান কৰিব লাগিব আৰু মালিকৰ তিনিটা ইচ্ছা পূৰণ কৰিব লাগিব ...
কিন্তু যিহেতু তোমালোকদুয়োয়ে অজ্ঞানবশতঃ এই কাম কৰিলা গতিকে তোমালোক দুয়োৰে এটিকৈ ইচ্ছাহে পূৰণ কৰা হ’ব, আৰু এটা ইচ্ছা মই নিজৰ কাৰণে ৰাখিম ...` বহুতবঢ়িয়া...` যুৱকজন চিঞৰি উঠিল , আৰু ক’লে, `মই গোটেই জীৱন একো কাম  নকৰাকৈ প্রতিমাহে ১০ কোটি টকাকৈ আমদানি হোৱাতো বিচাৰো...`
`একো জটিল কাম নহয়...` জিনটোয়ে ক’লে , `এয়াতো মোৰ বাওহাতৰ খেল ...` এইবুলি কৈ জিন্টোয়ে বতাহতে হাতখন ঘুৰাই লৈ ক’লে, `চুঃ... চেঃ, চেচুঃ... লওক মালিক , আপোনাৰ 10 কোটি টকাৰ আমদানী আজিৰ পৰাই আৰম্ভ হ’ল ...` তাৰপাছত জিনটোয়ে পত্নীগৰাকীক সুধিলে, `আপুনি কি বিছাৰে , মেডাম ...?`
পত্নীগৰাকীয়ে পটকৈ উত্তৰ দিলে `মই বিশ্বৰ প্রতিখন দেশতে এটা সুন্দৰ-বিশাল বাংলা আৰু বহুতকেইখন কাৰ বিছাৰো...` জিনে বতাহত পুনৰ হাতখন ঘুৰালে, আৰু ঘুৰাই ঘুৰাই ক’লে,`চুঃ... চুঃ ...চুঃ লওক মেডাম , সকলো কাগজ- পত্র কালিলৈ ৰাতিপুৱা আপুনি পাই যাব...` এতিয়া জিনটোয়ে যুৱকজনৰ ফালে চাই ক’লে,`এতিয়া মোৰ ইচ্ছা ... যিহেতু ২০০ বছৰ ধৰি মই এই বটলতোত বন্দী হৈ আছিলো, সেইকাৰণে ইমান বছৰে মই নাৰীসুখ পোৱা নাছিলো... যদি আপোনাৰ অনুমতি থাকে তেনে মই আপোনাৰ পত্নীৰ লগত শুবলৈ বিছাৰিম...` যুৱকজনে লগে লগে নিজৰ পত্নীলৈ চালে, আৰু ক’লে, ` এতিয়া আমাৰ ওচৰত দেধাৰ সম্পত্তি আছে আৰু এইখিনি কেৱল তোমাৰ কাৰণেহে সম্ভৱ হ’ল, গতিকে যদি মোৰ পত্নীয়ে আপত্তি নকৰে তেনে মই মোৰ পত্নীক
তোমাৰ লগত শুবলৈ দিয়াত আপত্তি নাই ...`জিনে মিচিকিয়াই হাঁহি পত্নীগৰাকীলৈ চালে `তোমাৰকাৰণে মোৰো আপত্তি নাই...` লগে লগে জিনটোয়ে মহিলাগৰাকীক কান্ধতউঠালে আৰু আন এটা বন্ধ কোঠালৈ লৈ গ’ল, য’ত জিনটোয়ে পাচ-ছয় ঘণ্টামান পত্নীৰ লগ... 

যেতিয়া ধুমুহা ক্ষান্ত হ’ল জিনকোঠাৰ বাহিৰ ওলাল, কাপোৰ ঠিকঠাককৰি থকা পত্নীগৰাকীক সুধিলে, `তোমাৰ আৰু তোমাৰ স্বামীৰ বয়স কিমান ...?`পত্নীয়ে হাঁহি এটা মাৰি ক’লে, `তেও ২৮ বছৰীয়া আৰু মই ২৫ বছৰীয়া...`জিনটোয়ে হাঁহি এটা মাৰি ক’লে, `ইমান ডাঙৰ হ’লা, ‘এতিয়াও জিন,ভুত-প্রেতত বিশ্বাস কৰা’।